آن روز وقتي از مدرسه بر مي گشتم . مدام به موضوعي فكر مي كردم  كه معلم فارسي  مطرح كرده بود  . يك تكليف جديد ،   هر دانش آموز مي بايست  زندگينامه يك آدم مشهور را مي نوشت  و به كلاس مي برد . مشكل از جايي شروع شد كه من معني كلمه  مشهور را نمي دانستم . وقتي به نزديكي خانه رسيدم .پدرم جلوي در ديدم . گردنش را كج كرده بود و ساكت  ،  مقابل يك آدم قد كوتاه و چاق   ايستاده بود.  جلو رفتم  و سلام كردم . ولي  بي آنكه هيچ كدام  جوابي بدهند . پدرم  با سرش اشاره كرد كه به داخل بروم   . خودش هم همان طور جلوي در ايستاد . حرف از بدهكاري و طلب كاري در ميان بود . وارد حياط شدم . آشپز خانه گوشه حياط كنار حمام بود .  مستقيم به آشپز خانه رفتم . مادرم كتلت سرخ مي كرد . بويش همه جا را پر كرده بود . سلام نكرده دستم را دراز كردم تا از آن كتلت هاي خوشمزه يكي را بر دارم كه مادرم محكم  به پشت دستم زد. آرام گوشه آشپز خانه كز كردم ونشستم .  چند دقيقه بعد مادرم زير چشمي نگاهي كرد و گفت : " خوب بيا  بردار " من هم فورا بلند شدم و يكي از كتلت ها را در دهانم گذاشتم و مثل هر روز تعريف از مدرسه را  شروع كردم. تا اينكه  به موضوع تكليف  درس فارسي رسيدم . از مادرم پرسيدم :" مادر ، مشهور يعني چي ؟" مادرم هم جواب داد. " مشهور به كسي ميگن كه همه بشناسنش  ، مث بابات،  بس كه بدهكار مشهور عالم وآ دم شده  " . انگار كوهي را از پشتم برداشته باشند . راحت و آسوده شدم. با خودم فكر كردم چه كسي بهتر از پدرم . زندگي پدرم را مي نويسم و براي آقا معلم مي برم .

همان شب پدرم لب حوض نشسته بود وسيگار مي كشيد . دود سيگارش بالاي سرش  توي هوا موج مي زد و پخش مي شد . جلو رفتم  و مقابلش ايستادم . اولش متوجه حضور من نبود . ولي همين كه متوجه شد . با نهيب گفت :" بچه ، چه مرگته اينجا  ايستادي؟ " نمي دانستم از ترس چه بگويم با كمي مكث گفتم : " هيچي . فقط معلمون گفته زندگي شما را بنويسم ".  از جايش بلند شد . گوشم را گرفت و پيچ داد.  داد من به آسمان بلند شد . مادرم از اتاق بيرون آمد و گفت :" مرد ، چه كار بچه داري؟" پدرم گوشم را ول كرد . بعد سرش را رو  به آسمان  بلند كرد . گفت " اي خدا  ، اين  زندگي هم نوشتن داره ؟ "  دفترم را كه زير بغلم گرفته بودم را از من گرفت و مشغول نوشتن شد . از من هم خواست كه دفترم را  به همين صورت براي معلمم ببرم . هر چه سعي كردم كه دست خط پدرم را بخوانم، نتوانستم و البته تا آنجا كه به ياد داشتم ، پدرم سواد نداشت  . فردا ي آن روز دفترم را برداشتم و به مسجد محل رفتم . وقتي نماز تمام شد . جلو رفتم و كنار حاج آقا نشستم . حاج آقا پير مرد مهر باني بود . مخصوصا براي بچه هايي كه براي نماز خواندن به مسجد مي آمدند .

موضوع تكليف ،راهنماي مادرم و نوشتن پدرم را برايش تعريف كردم . بعد هم  دفترم را دادمش تا نوشته پدرم را  برايم بخواند. دفترم را نگاهي كرد . از نگاهش متوجه نشدم كه دست خط پدرم توانست بخواند يا نه .

حاج آقا  دفترم را پس داد و گفت :" پدرت خوب نوشته . ولي  براي  تكليفت پيش  حسين،  پسرم برو ،   تا كمكت كنه"  بي آنكه به حرف حاج آقا توجه كنم از مسجد خارج شدم .

از ترس پدرم جرات نداشتم .  چيزي را  كه نوشته بود را  به مدرسه نبرم . هفته بعد در  كلاس  وقتي آقا معلم از من خواست تا تكليفم را براي بچه ها بخوانم . جلو رفتم و با هزار ترس و لرز  موضوع را با صداي آهسته براي معلمم توضيح دادم . دفترم را گرفت و خودش نگاهي كرد  وگفت :" پدرت خوب نوشته ، نيازي نيست كه بلند بخواني ، برو بشين :"

كنجكاوي ام صد برابر شده بود  . دلم مي خواست بدانم پدرم چه چيزي نوشته است . از مدرسه تا خانه در همين فكر بودم . وقتي به خانه رسيدم  . جلوي در پدرم ايستاده بود و حاج آقا هم مقابلش مشغول صحبت كردن بود . سلام كردم . پدرم با چشم غره نگاهم كرد . حاج آقا هم جواب سلامم را داد. پدرم گفت:" مهمون داريم برو داخل:" وارد حياط كه شدم . عموي  بزرگم  را ديدم كه  از توالت بيرون آمد . جلو رفتم و سلام كردم . عمويم هم با همان دست هاي خيسش  من را در آغوش  گرفت  و صورتم را بوسيد . اين كارش واقعا برايم چندش آور بود . اما در همان لحظه به خاطرم آمد كه عمويم  با سواد است  . بي آنكه چيزي را برايش توضيح بدهم . دفترم را از كيفم بيرون آوردم و گفتم :" عمو جون اين صفحه را برام بخون :"

عمويم هم با دست ها يش كه هنوز  خيس بود . دفترم راگرفت  . نگاهي كرد و با خنده گفت :" اينجا كه چيزي ننوشته ، همش خط خطيه "  .

 7